پیشاپیش میدانم که طرح اشاره وار این موضوع میتواند واکنشها و حتی عواقب مختلفی داشته باشد. ناسلامتی در عصر ارتباطات و اطلاع رسانی هستیم. خبری اتفاقی افتاده. نه این که این اولی اش باشد همان که گفتم نمونه و بهانه ای است میزان اهمیتش هم الان اصلا موضوع بحث نیست. مریم رجوی از طرف کمسیون خارجه پارلمان نروژ به آن کشور دعوت شده. این یک خبر هست. حجم بسیار زیاد تحولات حول آن از درگیریهای دیپلوماتیک بین دو کشور گرفته تا بحث در رسانه های حکومتی ایران و نروژ در همین فرصت کوتاه این خبر را غیر قابل چشم پوشی مینمایاند. اما بعد از ۲ روز در هیچکدام از رسانه های فارسی زبان خارج کشوری ائم از دولتی مثل بی بی سی و آمریکا و فردا گرفته تا اپوزیسیون راست و چپ ابدا (تا این لحضه) حتی در حد خبر رسانی اشاره نشده. اگر ظرفیتِ این باشد که فارغ از پیش داوریهای هیستریک و جناحی فقط به این پدیده که بنظرم میتواند نه فقط یک سانسور هدایت شده بلکه حتی خودسانسوری آگاهانه و منفعت پرستانه بسیاری باشد منصفانه فکرکنیم شاید نتایج تامل برانگیزی حداقل از دید خبرنگاری داشته باشد. لینکهای زیر از تنها منبع خبر صرفا جهت دیدن حجم انعکاسات و واکنشها درون حکومت و همینطور رسانه های نروژ نقل میشود.

               واكنش مطبوعات و مقامات نروژ                واكنش مطبوعات و مقامات ایران

به سئوال بالا حذف شدن لینک این یادداشت از بلاگ نیوز را هم بیافزائید! دوستان حتی طرح سئوال را برنمیتابند ای بسا هزار یک برچسب هم بابت همین بزنند. شاید این هم خودش از جمله واکنشهاست اما خدائیش این یکی رو دیگه انتظار نداشتم.شما چطور؟