چرا زندان؟ چرا زنجیر؟ چرا تهمت؟ چرا تحقیر؟
مگر فریاد آزادی برای ملتی جرم است؟
جز آنکه گفته ام ایران همه فریاد آزادیست.
حراج کودکان تا کی؟ فروش دختران تا کی؟
گناهم چیست؟ گناهم چیست؟
از شما چه پنهون با خودم عهد کرده بودم به حرمت نظرهای محبت آمیز شما دوستان سعی کنم توی سال جدید بیشتر از شادیها یاد کنم.ظاهرآ یادآوریها و اشارۀ ناچیزم به آوار بی امان آسیبهای اجتماعی و پایمالی لحظه مره حقوق اولیه انسانها توی این میهن بلا زده چهره غمناکی رو توی این صفحه تصویر میکرده.هزارها بار از اعماق وجود و ته دل آرزو میکردم ای کاش سهم این ملت جز این بود تا دلنگرانیها هم بتونه جز این باشه اما دریغ و درد... در حالی که بسیاری از خانواده های من و شما با دل امید سر سفره هفت سین نشستیم اولین خبرهای نوروزی!!! امان نداد... "در اولین روزهای سال نو، شماری از خانواده های زندانیان سیاسی که بستگان زندانی آنها به اعدام محکوم شده اند، در نگرانی شدید به سر می برند.خطر اجرای حکم اعدام، جان هفت تن از زندانیان سیاسی سعید ماسوری، ولی الله فیض مهدوی، غلامحسین کلبی، خالد هردانی، فرهنگ پورمنصور، شهرام پورمنصور و علیرضا کرمی خیرآبادیرا تهدید می کند. در روز جمعه ۴فروردين، به ولی الله فیض مهدوی ۲۸ساله، اعلام کردند حكم اعدامش را بعد از عید روز 26 ارديبهشت اجرا خواهند كرد و او را مجبور به امضای حکم کردند.سازمان عفو بين الملل نوشت:«اقدام فوری-در آستانه اعدام با محاكمه غيرمنصفانه بدون حق برخورداري از وكيل ـ ايران، ولي الله فيض مهدوي 28ساله» در حالی که خودیها آزاد میشدن یا به مرخصی نوروزی میرفتن حتی جنازه حجت بعد از اعدام آزاد نشد! و به خانواده اش تحویل نشد و خانواده ولی بجای هدیه و حکم مرخصی نوروزی حکم مرگ فرزندشون رو دریافت کردن. کی هست که بگه گناهم چیست؟جز آنکه گفته ام ایران همه فریاد آزادیست.
|