| تبليغات | X |
موسیقی عشق PLAY
راستش از شما چه پنهون موسم امتحانات رسیده و فکر کنم طی یک ماه آینده نفسی برام باقی نگذاره. اتفاقا سخت مشغول مطالعه آسیای میانه بودم که از فرط خستگی برای تمدید اعصاب سراغ گوش کردن آهنگی در رادیو گلهای آنلاین رفتم. از قضا ترانه جاودانه مورد علاقه ام بوی جوی مولیان با صدای جادوئی مرضیه و بنان بود که اتفاقا از بخارا و جیحون و ... میگفت یه جورائی کلماتی از درس رو مرور و پذیرشش رو سهل تر میکرد. گفتم با تقدیمش به یاران مهربان دیده و نادیده با هم در بهره از اینهمه زیبائی شریک شویم. جای شما خالی اتفاقا اخیرا هم در کنسرتی از باز آفرینی گوشه هائی از برنامه رادیوئی گلها بودم که دوست داشتید گزارشم از اون رو اینجا میتونید ببینید و بشنوید.
|
واكنش مطبوعات و مقامات نروژ واكنش مطبوعات و مقامات ایران
به سئوال بالا حذف شدن لینک این یادداشت از بلاگ نیوز را هم بیافزائید! دوستان حتی طرح سئوال را برنمیتابند ای بسا هزار یک برچسب هم بابت همین بزنند. شاید این هم خودش از جمله واکنشهاست اما خدائیش این یکی رو دیگه انتظار نداشتم.شما چطور؟
|
موسیقی عشق PLAY
آهای جوون ... آهای جوون ...
تومیتونی یه شعر تازه تر بگی
از درد و رنج آدما از شهر پر خطر بگی
از شور و شوق باغها از شعله های پر شرر از دیده های تر بگی
اینهم یه ترانه تر و تازه با صدای داریوش،موسیقی محمد شمس و شعر مینا اسدی.پخش از رادیو برابری
فیلتر! مدتها بود که دوستان جسته گریخته میگفتند فیلتر شدی. اینرو از افت چشمگیر آمار مراجعین مشخصا از ایران هم میشد حدس زد. تا اینکه وقتی بعد از مدتها پست قبلی رو با ایمیل اطلاع دادم سیل پاسخ اومد که فیلتر هستی! راستش مضحکتر از این نمیشد. البته ببین اوضاع چقدر پسه که یک وبلاگ شخصی نیمه فعال که تمام آرشیوش رو هم بگردی جز درد دل نیست قابل تحمل نیست. البته فیلترشون هم انگار آبکشه. آخه ظاهرا استان به استان فرق داره. چون به هر حال روزانه مراجعاتی از ایران هم هست شاید هم با فیلتر شکن هست. نمی دانم پس چطور اصلا مسدودش نکردن. به هر حال از مسخرگی و البته دردناکی قضیه چیزی را کم نمیکند. انگار این سایه شوم حتی اگر هزار رنج تبعید رو هم به جان بخری و حتی در محیط مجازی هم دست از سرت برنمیداره. راستی منو میبخشید که ماه اخیر سرم زیادی شلوغ بود و چیزی هم از کارا و مطالبم اینجا نگفتم. به هر حال اگه دوس داشتید آخرینشون رو اینجا و اینجا ببینید. جای همگی دوستان خالی. بخصوص اونجا که میدیدی حتی خارجیها از این فرهنگ چقدر الهام و پیام دوستی و زندگی میگیرند اما بعکس صاحبان این میراث در مملکت خودشون در فراق اون چطور میسوزن و زیر دست و پا له میشن.
